«Ἑορτή χαρμόσυνος ἐπέλαμψε τοῖς πέρασι σήμερον,
ἡ πάνσεπτος μνήμη τῶν σοφωτάτων Ἀποστόλων
καί κορυφαίων Πέτρου καί Παύλου»
Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί,
Τιμοῦμε σήμερα τούς πρώτους καί κορυφαίους Ἀποστόλους Πέτρο καί Παῦλο, ἐκείνους τούς μεγάλους πρωτομάστορες πού κτίσανε μέ πίστη καί ἐπιμέλεια τό ἱερό οἰκοδόμημα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας πάνω στό Τίμιο Αἷμα τοῦ Ἐσταυρωμένου Χριστοῦ, δίνοντας παράλληλα τήν ἐλπίδα τῆς κοινῆς Ἀναστάσεως.
Ἡ κοινή τιμή τῶν μεγάλων αὐτῶν σκαπανέων καί θεμελιωτῶν ἔχει ἰδιαίτερη ἀξία, γιατί οἱ δυό τους ἦσαν δύο διαφορετικά πρόσωπα, μέ ἀνατροφή ἀλλιώτικη, μέ ἀσύμβατα ἤ καί ἀντίθετα δεδομένα ζωῆς καί καταγωγῆς, μέ ἐξώφθαλμη τήν κατά κόσμο ἀδυναμία συνεννόησης, συνύπαρξης καί ὁμαλῆς κοινῆς πορεἰας.
Ὡστόσο, αὐτούς τούς δυό διαφορετικούς ἀνθρώπους ἕνωσε ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ καί τούς στρατολόγησε στό ὕψιστο διακόνημα τοῦ εὐαγγελισμοῦ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ καί τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου. Ἡ Θεία Χάρη, ὅπως κάνει πάντοτε, θεράπευσε καί στήν περίπτωσή τους τά ἀσθενῆ, ἀναπλήρωσε τά ἐλλείποντα, καί ἀνέδειξε δυό Ἀποστόλους.
Ὁ Πέτρος ἦταν ἕνας ταπεινός ψαρᾶς στή λίμνη Γεννησαρέτ. Ἐκεῖ τόν βρῆκε ὁ Κύριος καί τόν κάλεσε κοντά Του. Ἐκεῖνος παραμερίζει ἀμέσως ὅλες τίς κοσμικές ὑποχρεώσεις του καί ἀκολουθεῖ τό «Μεγάλο Ψαρᾶ», στό μέγα ἔργο τοῦ Εὐαγγελίου τῆς χαρᾶς καί τῆς ἐλπίδας. Εἶναι ἀγράμματος καί ἀσθενής, ἀλλά ὁ Θεός ἐπέλεξε τά ἀσθενῆ καί τά μωρά καί τά ἐξουθενημένα (Α΄ Κορ. 1, 27), τά ἁγίασε καί τά χαρίτωσε, γιά νά ἁγιάσουν καί νά χαριτώσουν μέ τή σειρά τους ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη.
Ὁ Παῦλος ἀνήκει στούς λογίους τοῦ καιροῦ του. Ἔχει θεολογική παιδεία καί φιλοσοφική κατάρτιση. Μποροῦσε νά σταδιοδρομήσει ὡς φιλόσοφος, δεδομένου ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα χρειαζόταν ἀνέκαθεν τούς λογίους καί τούς σοφούς, ἀνεξάρτητα ἀπό τό βάθρο πού τούς τοποθετεῖ τό σύνολο, ἰδίως ὅσοι ἔχουν περιορισμένους ὁρίζοντες. Ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου τόν ἐνοχλεῖ, εἶναι ἀντίθετη μέ τήν παιδεία του καί χρίεται διώκτης τῶν Χριστιανῶν. Ὅμως, τήν ὥρα πού ἐκεῖνος σχεδιάζει τρόπους ἐξόντωσης τῶν πιστῶν, ὁ Κύριος τόν ἔχει ἐπιλέξει καί τόν ἔχει καταστήσει πολύτιμο «σκεῦος ἐκλογῆς» (Πρξ. 9, 15), προκειμένου νά κηρύξει στά ἔθνη, συνδυάζοντας τήν πίστη μέ τή σοφία του.
Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί,
Στήν Ὀρθόδοξη εἰκονογραφία οἱ κορυφαῖοι Ἀπόστολοι εἰκονίζονται σέ στάση ἀσπασμοῦ. Ἡ διαφορετικότητά τους παραμερίστηκε, οἱ μέχρι τότε ἀντιλήψεις τους ἐκμηδενίστηκαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πού τούς κάλεσε στό ἀποστολικό ἔργο. Δούλεψαν, ὁ καθένας μέ τόν τρόπο του, ὄργωσαν τόν τότε γνωστό κόσμο, εὐαγγελίστηκαν χιλιάδες ἀνθρώπους καί τέλος ἐπισφράγισαν μέ αἷμα τους τό ἀποστολικό ἔργο. Ἡ κοινή τους μνήμη ἄς γίνει ἀφετηρία καί δικοῦ μας προβληματισμοῦ γιά τήν ἑνότητά μας, γιά τόν εὐαγγελισμό τῶν συνανθρώπων, γιά τή μετάδοση τῆς χαρᾶς καί τήν καλλιέργεια τῆς ἐλπίδας στούς γύρω μας.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ καί ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ὁ Νικαίας Ἀ λ έ ξ ι ο ς