Ἀγαπητοί µου Πατέρες καί ἀδελφοί,
Στόν Ἱερό Ναό τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν φυλασσόταν ἡ ἁγία Ἐσθήτα, ὁ Πέπλος καί µέρος τῆς Τιµίας Ζώνης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Σέ µιά Ὁλονυκτία, ὅπου µετεῖχε καί ὁ ἅγιος Ἀνδρέας, ὁ διά Χριστόν Σαλός, βλέπει ὁ ὅσιος τήν Θεοτόκο νά προχωρεῖ πρός τό Θυσιαστήριο µέ συνοδεία λευκοφόρων Ἁγίων. Ἀνάµεσά τους ὁ Τίµιος Πρόδροµος καί ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης. Ἡ Θεοτόκος γονάτισε καί προσευχόταν στόν Υἱόν Της γιά τή σωτηρία τοῦ κόσµου. Μετά τήν προσευχή Της, ἅπλωσε τό Μαφόριόν Της καί σκέπασε µέ αὐτό τούς πιστούς. Αὐτό τό θαυµαστό γεγονός, τῆς ζωντανῆς παρουσίας τῆς Κυρίας τῶν Ἀγγέλων, καί ἡ διαρκής προστασία Της στήν ἐπί γῆς Ἐκκλησία, ἑορτάζεται ἀπό τόν 9ο αἰ. µ.Χ. καί µετά, καθιερωµένη ὡς ἑορτή τῆς «Ἁγίας Σκέπης». Ἡ Παναγία µας εἶναι ὄντως ἡ Μεγάλη Μάνα καί ἰσχυρό καταφύγιο ὅλων µας.
Μετά τήν ἐποποιΐα τοῦ 1940-41 ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀποφάσισε τό 1953 νά ὁρίσει τόν ἑορτασµό τήν 28η Ὀκτωβρίου, γιά τό λόγο ὅτι ὑπῆρξαν ἄπειρες µαρτυρίες πολεµιστῶν τοῦ Ἱεροῦ Ἀγώνα, οἱ ὁποῖοι βεβαίωναν ὅτι πάνω στήν Πίνδο καί στά βουνά τῆς Ἀλβανίας εἶχαν καθηµερινά πλάι τους τήν Παναγία, νά τούς ἐνισχύει καί νά τούς βεβαιώνει σιωπηλά γιά τή νίκη. Ἡ παρουσία Της δέν ἦταν εὔνοια σέ ἕνα λαό, ἀλλά µιά στήριξη σέ ἀµυνόµενους πολεµιστές, µιά ἀπάντηση στήν προσβολή τῆς µνήµης Της µέ τόν τορπιλισµό τῆς Ἕλλης στό λιµάνι τῆς Μεγαλόχαρης.
Ὁ ἀγώνας τῶν Ἑλλήνων ἦταν µιά ἀντίσταση στόν φασισµό, στήν ἀλαζονική ἀπαίτηση νά παραδώσουµε τή χώρα στούς πολεµοκάπηλους. Μᾶς ζήτησαν νά προσβάλουµε τή µνήµη καί τίς θυσίες τῶν προγόνων µας, οἱ ὁποῖοι αἱµατοπότισαν καί ἁγίασαν τή γῆ µας, στίς Θερµοπύλες, στόν Μαραθώνα, στή Σαλαµίνα, στό Σούλι, στό Ζάλογγο, στό Μεσολόγγι, στό Μανιάκι, στή Νάουσα, στό Ἀρκάδι καί ὅπου ἀλλοῦ. Ἡ ἑλληνική ψυχή ἀπάντησε ὁµόφωνα τό περήφανο ΟΧΙ τή νύχτα τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τοῦ 1940. Μέ τήν ἀπάντησή µας, αἰφνιδιάσαµε δυσάρεστα τούς εἰσβολεῖς καί µᾶλλον εὐχάριστα τούς ἐκπροσώπους τοῦ Ἐλεύθερου Κόσµου, κάποιοι ἀπό τούς ὁποίους συνθηκολόγησαν µέσα σέ λίγες µέρες. Ἐξέφρασαν τόν θαυµασµό τους κι ὕστερα ξέχασαν τίς ὑποσχέσεις τους. Παράδειγµα πρόχειρο ἡ σκλαβωµένη Κύπρος µας.
Ἀδελφοί µου ἀγαπητοί,
Ὡς Ἐκκλησία καί ὡς Ἔθνος, τιµοῦµε τή Σκέπη τῆς Παναγίας, καί Τήν παρακαλοῦµε νά µᾶς σκεπάζει πάντα µέ τήν ἀγάπη Της. Σήµερα, µπορεῖ νά µήν ὑπάρχει ἄµεση ἐθνική ἀπειλή, ἐλλοχεύει ὅµως ἕνας ἄλλος εἰσβολέας, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νά ἁλώσει τίς συνειδήσεις µας, ὥστε νά λησµονήσουµε τήν ἱστορία µας. Εἶναι χαρακτηριστικό σέ τοῦτο τόν καιρό, πώς καί µόνο µέ τήν ἀναφορά στά ἱερά καί τά ὅσια τῆς φυλῆς ἐνοχλοῦνται οἱ ἀνιστόρητοι, ἐνῶ κάποιοι ἄλλοι ἐργάζονται τεχνηέντως νά ἀφελληνίσουν τούς νέους καί νά ἀποχρωµατίσουν θρησκευτικά τό λαό, ἐνῶ ὁ θεσµός τῆς οἰκογενείας διέρχεται σοβαρή κρίση. Ἄς γίνει τοῦτος ὁ ἑορτασµός ἀφετηρία προβληµατισµοῦ, ἄς µελετήσουµε ἐπιµελῶς τήν ἱστορία µας, ἔστω ὡς ἕνα ἱερό Μνηµόσυνο σέ ἐκείνους πού ἔδωσαν τή ζωή τους, γιά νά ζοῦµε ἐµεῖς ἐλεύθεροι σήµερα. Ἄς προσευχηθοῦµε θερµότερα στήν Παναγία Μητέρα, τήν Ὑπέρµαχο Στρατηγό, γιά τή δική µας προκοπή καί τήν ὁµαλή πορεία τοῦ Ἔθνους µας.
ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ καί ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Νικαίας Ἀ λ έ ξ ι ο ς