«Τήν ὑπέρ ἡμῶν πληρώσας οἰκονομίαν
Καί τά ἐπί γῆς ἑνώσας τοῖς Οὐρανίοις,
ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν.»
Ἀγαπητοί µου ἀδελφοί,
Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τό ἐπιστέγασµα τοῦ ἐπίγειου ἔργου Του. Σαράντα ἡµέρες µετά τήν ἔνδοξη Ἀνάστασή Του, ἀναλαµβάνεται στούς Οὐρανούς ἐνώπιον τῶν µαθητῶν Του, ὁλοκληρώνοντας ἔτσι τή σωτηριώδη ἀποστολή Του. Τό γεγονός αὐτό ἀποτελεῖ ὁρόσηµο τῆς Θείας Οἰκονοµίας. Ὁ ἐνσαρκωθείς Λόγος τοῦ Θεοῦ περάτωσε τό λυτρωτικό ἔργο Του καί ἤδη ἀνεβαίνει δοξασµένος στούς Οὐρανούς, ὡς σύνεδρος τοῦ Οὐράνιου Πατέρα.
Ὅπως αναφέρει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστοµος, «ἀνελήφθη ἐν δόξῃ ὁ Βασιλεύς τῆς δόξης», ἐπισφραγίζοντας τή νίκη Του ἐπί τοῦ θανάτου καί προοιωνίζοντας τήν ἀνάσταση καί θέωση τῆς ἀνθρώπινης φύσης. Μέ τήν Ἀνάληψη φανερώνεται ἡ ὑπέρτατη ἐξουσία καί κυριαρχία τοῦ Χριστοῦ στή κτίση καί ἡ αἰώνια δόξα καί παντοκρατορία Του. Ἡ Ἀνάληψη εἶναι µιά φάση θριάµβου καί δόξας τοῦ Ἀναστηµένου Κυρίου.
Ἡ νεφέλη πού περιβάλλει τόν ἀνυψούµενο Κύριο δείχνει τήν παρουσία τοῦ Πατρός, ὅπως καί στή Θεία Μεταµόρφωση. Τόπος Ἀναλήψεως εἶναι τό ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, κοντά στή Γεθσηµανή. Καί ὁ χρόνος τῶν σαράντα ἡµερῶν ἔχει συµβολική σηµασία, γιά περιόδους, συνετῆς προετοιµασίας, δοκιµασίας καί ὁλοκλήρωσης. Ὁ Μωυσῆς ἔµεινε σαράντα ἡµέρες στό ὄρος Σινᾶ. Ὁ Κύριος νήστευσε σαράντα ἡµέρες µετά τή Βάπτισή Του καί ἔµεινε στή γῆ ἀναστηµένος ἐπίσης σαράντα ἡµέρες.
Μέ τήν Ανάληψή Του ὁ Χριστός γεφυρώνει τό χάσµα ἀνάµεσα στόν Οὐρανό καί τή γῆ, ἐπιτρέποντας στόν ἄνθρωπο νά µετέχει τῆς θεϊκῆς ζωῆς. Ἡ Ἀνάληψη σφραγίζει τή νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου καί τῆς φθορᾶς. Ὁ Ἐσταυρωµένος καί Ἀναστηµένος Κύριος, µέ τή θριαµβευτική Του ἄνοδο στούς Οὐρανούς, συνθλίβει ὁριστικά τήν ἐξουσία τοῦ Ἅδη καί ἀνοίγει τόν δρόµο τῆς αἰωνιότητας γιά τόν ἄνθρωπο.
Ἡ Ἀνάληψη θεµελιώνει τή διαµεσιτευτική διακονία τοῦ Χριστοῦ. Ὡς Αἰώνιος Ἀρχιερέας, ὁ Κύριος µεσιτεύει ἀδιαλείπτως γιά τόν λαό Του, προσφέροντας τήν τέλεια Θυσία τοῦ ἑαυτοῦ Του ἐνώπιον τοῦ Θρόνου τῆς Χάριτος. Ἡ ἔνθρονη παρουσία Του στούς Οὐρανούς προαναγγέλλει καί τήν ἔνδοξη Δευτέρα Παρουσία Του. Οἱ ἄγγελοι, κατά τήν Ἀνάληψη, βεβαιώνουν τούς µαθητές ὅτι «οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναληφθείς ἀφ’ ὑµῶν εἰς τόν οὐρανόν οὕτως ἐλεύσεται ὅν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτόν πορευόµενον εἰς τόν οὐρανόν» (Πραξ. 1,11). Ἡ Ἀνάληψη, λοιπόν, τρέφει τήν ἐλπίδα καί τήν προσµονή τῆς Ἐκκλησίας γιά τή µελλοντική ἀποκατάσταση τῶν πάντων καί τήν ὁριστική ἐπικράτηση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ κατέχει κεντρική θέση στή λατρευτική ζωή καί τήν καλλιτεχνική ἔκφραση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἑορτάζεται ὡς ἕνα ἀπό τά Μεγάλα Δεσποτικά γεγονότα µέ ἰδιαίτερη λαµπρότητα, ἐνῶ ἡ ἀπεικόνισή της στήν εἰκονογραφία ἀποτυπώνει µέ τρόπο εὔγλωττο τό βαθύ θεολογικό της περιεχόµενο. Τό ἴδιο ἰσχύει καί στήν ὑµνογραφία, ἡ ὁποία δίνει τήν ἔκταση τοῦ γεγονότος µέ ποιητικό παλµό.
Ἀδελφοί µου ἀγαπητοί,
Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ εἶναι κορυφαῖο γεγονός τῆς Θείας Οἰκονοµίας, µέ βαθιές θεολογικές προεκτάσεις στήν πνευµατική ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπισφραγίζει τό ἀπολυτρωτικό ἔργο τοῦ Κυρίου καί ἐγκαινιάζει τήν ἔναρξη τῆς µεσιτείας Του ὑπέρ τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων. Γεφυρώνει τό χάσµα ἀνάµεσα στό ἐπίγειο καί τό ἐπουράνιο, προσφέροντας στόν ἄνθρωπο τή δυνατότητα τῆς θέωσης. Μέσα ἀπό τήν πλούσια λατρευτική καί εἰκονογραφική παράδοση, ἡ ἑορτή αὐτή ἐµπνέει καί καθοδηγεῖ τούς πιστούς, ὑπενθυµίζοντας διαρκῶς τόν ὑψηλό προορισµό τους. Στόχος µας εἶναι ἡ ἀνάβαση στούς Οὐρανούς, νά ἀκολουθήσουµε τόν Ἀναληφθέντα Κύριο, ὡς οἰκιστές τῆς Βασιλείας Του.
Εἴθε ὁ Ἀναληφθείς Κύριος νά µᾶς ἑλκύσει κοντά Του.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Νικαίας Ἀ λ έ ξ ι ο ς